آمبولیزاسیون می‌تواند جای جراحی پروستات را بگیرد؟

تفاوت آمبولیزاسیون با جراحی پروستات در نحوه درمان، میزان تهاجم، سرعت بهبودی و عوارض پس از درمان به‌ خوبی قابل مشاهده است، آمبولیزاسیون یک روش کم‌ تهاجمی برای درمان بزرگی خوش‌خیم پروستات است که بدون نیاز به بیهوشی و برش وسیع انجام می‌شود، در مقابل روش‌های جراحی سنتی مانند پروستاتکتومی نیاز به بیهوشی عمومی، برش پوستی و دوره نقاهت طولانی دارند، خونریزی کمتر، بازگشت سریع‌تر به زندگی روزمره و کاهش خطر عوارض، از مزایای اصلی آمبولیزاسیون نسبت به جراحی است که آن را به گزینه‌ای مناسب برای بسیاری از بیماران تبدیل کرده است.

تفاوت آمبولیزاسیون با جراحی پروستات در اهداف

آمبولیزاسیون پروستات عمدتا برای کاهش علائم ناشی از بزرگی خوش‌خیم پروستات (BPH) به‌کار می‌رود و هدف اصلی این روش، کاهش اندازه پروستات از طریق کاهش جریان خون به آن است تا فشار روی مجرای ادرار کم شود و مشکلاتی مانند تکرر ادرار و تخلیه ناقص مثانه برطرف شود، این درمان اغلب زمانی انتخاب می‌شود که بیمار به دارو پاسخ نداده و گزینه‌ای غیرتهاجمی‌تر از جراحی می‌خواهد.

در مقابل، هدف جراحی پروستات بسته به نوع بیماری متفاوت است، در مواردی مانند سرطان پروستات، هدف جراحی برداشتن کامل یا بخشی از غده پروستات برای حذف بافت سرطانی است، همچنین در موارد BPH شدید، احتباس ادراری یا عفونت‌های مکرر، جراحی با هدف حذف فیزیکی بافت اضافه یا انسداد انجام می‌شود تا مسیر ادراری به‌طور مستقیم باز شود.

📢 برای دریافت مشاوره از دکتر علی مهدوی جهت انتخاب روش مناسب برای درمان پروستات با شماره ۰۹۱۲۵۳۹۳۱۹۹ تماس بگیرید.

تفاوت آمبولیزاسیون با جراحی پروستات در مزایا و معایب

آمبولیزاسیون پروستات به‌ عنوان یک روش کم‌تهاجمی و جدید، نسبت به جراحی باز یا بسته، هم در میزان عوارض و هم در نحوه اجرا تفاوت‌های زیادی دارد، در ادامه، معایب و مزایای آمبولیزاسیون را نسبت به جراحی پروستات برای شما بیان می‌کنیم:

معایب

• ایجاد خون‌مردگی و کبودی در ناحیه ورود کاتتر که در موارد شدید ممکن است خطر عفونت را در پی داشته باشد.
• احساس درد قابل توجه بعد از انجام عمل که طبیعی بوده و با گذشت زمان کاهش می‌یابد.
• بروز خستگی و بی‌حالی عمومی پس از انجام آمبولیزاسیون که معمولا بین 3 تا 4 روز ادامه دارد و به‌تدریج برطرف می‌شود.

مزایا

• نداشتن عوارض جدی و خطرناک که معمولا در روش‌های جراحی دیده می‌شود.
• عدم وجود تروماهای فیزیکی نظیر برش‌های بزرگ که در جراحی باز به وجود می‌آیند.
• عدم نیاز به بستری شدن طولانی‌ مدت و امکان بازگشت سریع بیمار به زندگی عادی.
• انجام عمل با بی‌حسی موضعی بدون نیاز به بیهوشی عمومی.
• نداشتن برش یا زخم روی پوست؛ این عمل تنها از طریق یک سوراخ کوچک انجام می‌شود.
• در مقایسه با روش‌های جراحی مانند TURP یا پروستاتکتومی، عوارض بسیار کمتری دارد.
• نداشتن اختلال در عملکردهای جنسی مثل اختلال نعوظ یا انزال معکوس که در جراحی ممکن است رخ دهد.
• کاهش بسیار زیاد احتمال بی‌اختیاری ادرار، که یکی از عوارض شایع جراحی باز و بسته است.
• خونریزی بسیار کم در مقایسه با روش‌های جراحی که در آن‌ها برش‌های بزرگ منجر به خونریزی بیشتر می‌شود.

تفاوت آمبولیزاسیون با جراحی پروستات در نحوه انجام

آمبولیزاسیون پروستات یک روش کم‌تهاجمی است که بدون نیاز به جراحی باز انجام می‌شود، در این روش پزشک از طریق برشی کوچک در کشاله ران یا مچ پا، یک کاتتر باریک را وارد عروق خونی می‌کند و با استفاده از تصویربرداری دقیق، آن را به سمت رگ‌های تغذیه‌ کننده پروستات هدایت می‌نماید و سپس ذرات ریز آمبولی تزریق می‌شوند تا جریان خون به پروستات کاهش یابد و در نتیجه، اندازه آن کوچک شود، این فرآیند تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌گیرد و نیازی به بیهوشی کامل ندارد.

در مقابل، جراحی پروستات (مانند TURP یا پروستاتکتومی باز) نیاز به بیهوشی عمومی یا نخاعی دارد و شامل برداشت بافت پروستات از طریق برش داخلی یا خارجی است، جراحی تهاجمی‌تر بوده، خونریزی بیشتری دارد و دوران نقاهت آن طولانی‌تر است، بنابراین تفاوت اصلی در نحوه انجام این دو روش در میزان تهاجم، نوع بی‌حسی، مدت بستری و راحتی بیمار مشهود است.

تفاوت آمبولیزاسیون و جراحی پروستات در دوران نقاهت

دوران نقاهت پس از آمبولیزاسیون پروستات معمولا کوتاه‌تر و ساده‌تر است و بیماران اغلب در همان روز یا حداکثر یک شب بعد از عمل مرخص می‌شوند و تنها نیاز به چند روز استراحت در خانه دارند، فعالیت‌های سبک مانند راه رفتن قابل انجام است، اما باید از بلند کردن اجسام سنگین و فعالیت‌های شدید برای مدتی خودداری شود.

در مقابل، جراحی پروستات معمولا نیازمند بستری 1 تا 3 روزه در بیمارستان است و بیمار با سوند تخلیه ادرار مرخص می‌شود که تا زمان تشخیص پزشک باید در جای خود باقی بماند، دوران نقاهت طولانی‌تر بوده و بیمار باید از رانندگی، ورزش و فعالیت‌های سنگین تا چند هفته اجتناب کند تا بهبودی کامل حاصل شود.

تفاوت آمبولیزاسیون و جراحی پروستات در کاندیدای مناسب

وضعیت جسمی و پاسخ بیمار به درمان دارویی نقش مهمی در انتخاب روش درمانی پروستات دارد، آمبولیزاسیون معمولا برای مردانی که به دارو پاسخ نداده‌اند یا شرایط انجام جراحی باز را ندارند، توصیه می‌شود و این روش کم‌تهاجمی‌تر بوده و مناسب افرادی با ریسک جراحی بالاست.

در مقابل، جراحی پروستات مانند TURP بیشتر برای بیمارانی مناسب است که سلامت عمومی خوبی دارند و می‌توانند بیهوشی و دوران نقاهت طولانی‌تر را تحمل کنند، انتخاب روش درمان باید حتما با مشورت پزشک متخصص انجام شود تا بهترین نتیجه حاصل گردد.

تفاوت آمبولیزاسیون و جراحی پروستات در اثربخشی درمان

مطالعات بالینی نشان داده‌اند که آمبولیزاسیون پروستات در کاهش علائم بزرگی خوش‌خیم پروستات بسیار موثر است و بیشتر بیماران پس از انجام این روش، بهبود چشمگیری در تکرر ادرار، افزایش قدرت جریان ادرار و کاهش احساس باقی‌ماندن ادرار در مثانه را تجربه می‌کنند، یکی از مزایای مهم این روش، اثربخشی طولانی‌ مدت آن است؛ به‌طوری‌که بسیاری از بیماران حتی پس از گذشت چند سال، همچنان از نتایج مثبت آن بهره‌مند هستند، برخلاف برخی روش‌های جراحی تهاجمی، آمبولیزاسیون معمولا نیاز به تکرار ندارد و با عوارض کمتر، اثر قابل توجهی در بهبود کیفیت زندگی بیماران دارد.

تاثیر آمبولیزاسیون و جراحی پروستات بر توانایی جنسی و باروری

آمبولیزاسیون پروستات تاثیر قابل توجهی بر توانایی جنسی یا باروری ندارد و در اغلب موارد، نعوظ و میل جنسی حفظ می‌شود و باروری نیز دچار اختلال نمی‌شود، اگر عوارضی هم رخ دهد، معمولا موقتی است و با گذشت زمان برطرف می‌شود.

در مقابل، جراحی پروستات به‌ویژه پروستاتکتومی کامل، باروری طبیعی امکان‌پذیر نیست، زیرا تولید یا خروج مایع منی متوقف می‌شود و ارگاسم به صورت “خشک” تجربه می‌شود، این وضعیت اگرچه نیاز به دوره‌ای برای سازگاری دارد، اما در احساس لذت جنسی تغییری ایجاد نمی‌کند و بسیاری از مردان با گذشت زمان به آن عادت می‌کنند، همچنین احتمال آسیب به اعصاب و بروز انزال برگشتی یا اختلال در نعوظ وجود دارد، بنابراین مشاوره دقیق با پزشک پیش از جراحی ضروری است.

سوالات متداول

در نهایت…

با توجه به تفاوت‌های مهم میان آمبولیزاسیون و جراحی پروستات، انتخاب روش درمان باید کاملا فردی و بر اساس شرایط بیمار صورت گیرد، آمبولیزاسیون گزینه‌ای کم‌تهاجمی‌تر و با عوارض کمتر است، در حالی که جراحی ممکن است برای موارد پیشرفته‌تر موثرتر باشد، مشاوره با پزشک متخصص و بررسی دقیق شرایط جسمی و نیازهای درمانی، بهترین مسیر را برای تصمیم‌گیری فراهم می‌سازد.